No dobrze, kolor który kojarzy się definitywnie z wiosną to zdecydowanie zieleń. Te wszystkie listki, zieleniąca się trawa i kwiatki wypuszczające liście to zdecydowanie zieleń. Z tego też powodu nasze kwietniowe wyzwanie Szuflady to "Zielony"
Żółwik powstał na specjalne zamówienie i miał być prezentem dla osoby kolekcjonującej żółwie. Specjalnie przeszywałam tkaninę by imitowała skorupę.
Jak Wam się podoba? Zdradzę tylko, że Ala nie chciała go oddać aż musiałam jej obiecać że uszyję jej kolejnego.
Z ostatnio powstałych prac jest też zajączek, uszyłam go specjalnie dla mojej mamy
A Ty lubisz kolor zielony? Jeśli tak to zachęcam Cię do udziału w zabawie.
Kwiecień plecień bo przeplata, trochę zimy, trochę lata...
Tak u nas kwiecień rozpoczął się śnieżnie i zimowo, czego nie omieszkaliśmy wykorzystać, była więc bitwa na śnieżki, budowa fortu i bałwana. Bo w sumie czemu nie cieszyć się tym niesamowicie lepkim śniegiem :) Ja bardzo lubię śnieg, choć myślę, że moje ogrodowe żonkile mogły mieć nieco odmienne zdanie.
Aby więc przywołać wiosnę pokazuję moje prace, które wniosą do Twego domu dużo energii, koloru i słońca. Przedstawiam urocze małe króliczki, jakie można powiesić na bukiecie bazi, dołączyć do prezentu czy powiesić w różnych miejscach w domu.
Jeśli natomiast potrzebujesz odrobiny odwagi lwa, to taka poduszka będzie w sam raz :)
Jeśli nawet lew nie da rady trudnym sprawom, to polecam maleńką wróżkę, niby mała a spełnia życzenia.
Jeśli natomiast lubisz użytkowe piękne przedmioty, to taka patchworkowa kosmetyczka będzie idealna dla Ciebie.
Aby wprowadzić trochę słońca mój kwietniowy bullet journal również jest w słonecznych kolorach. A jak powstawał krok po kroku możesz zobaczyć tu.
Mam nadzieję, że masz wszystko czego potrzebujesz, a moje słoneczne prace wprawiły Cię w ciut lepszy nastrój. W tych trudnych czasach jak widzisz nawet ja nie przepadająca za żółtym czerpię z niego energię. Gdybyś miał natomiast trochę wolnego czasu to chętnie pożyczę, bo mi jakoś ciągle brak.
Nie wiem jak Wy, ale ja już czuję wiosnę w powietrzu, moje pierwsze kwiaty w ogrodzie już wystawiają swoje łodygi do słońca, a mnie w tym tygodniu naszło już na dekoracje Wielkanocne, które niebawem będę pokazywać.
Póki co pokażę Wam króliczki, dobrze już u mnie znane, tym razem może jedynie w innych sukienkach i innym całkiem słusznym wzroście.
Mama królik została uszyta już w Wakacje i tak siedziała bardzo samotna. Moja Ala stwierdziła, że przecież jej smutno bo nie ma córki. Pomyślałam wtedy, że w sumie fakt mi też by było smutno jakbym nie miała córki i doszyłam jej małą królisię, w sukience w słodkie króliki.
Alicja była jednak niepocieszona, bo brakowało taty. Co prawda wydedukowała że zapewne teraz jest w pracy ale w końcu powinien wrócić. Nie pozostało mi nic innego jak wczoraj uszyć tatę, oczywiście bardzo eleganckiego, w końcu był w pracy.
Tak oto moje dziecko motywuje mnie do pracy, a że wiadomo, że króliki lubią się rozmnażać zobaczymy co będzie dalej.
Pozdrawiam Was ciepło i wiosennie. Ja dziś szyję małe radosne Wielkanocne króliczki ;)
Diana
Od jakiegoś czasu mam poczucie, że Święta kończą się zdecydowanie za szybko. Wy co prawda wiecie, że ja jakoś szczególnych Świątecznych przygotowań nie robiłam, ale pisanki widziałam już na blogach zaraz po Gwiazdce. Tyle przygotowań, tyle jedzenia (co prawda nie u mnie, bo ja nie lubię gotować, no dobra piec ciasta lubię) a to wszystko tak szybko się kończy.
Z okazji tych już prawie na finiszu Świąt Wielkanocnych już standardowo życzę Wam zdrowia, bo to najważniejsze, resztę da się jakoś zorganizować. Życzę Wam miłości, bo samemu czasem przez życie jest ciężko, a gdy wtulasz się w ukochaną osobą wieczorem to jest już zdecydowanie lepiej. Życzę kreatywności i pomysłów, oraz spełnienia marzeń bo te każdy ma inne ;)
Jak pisałam ostatnio informacja o zbliżającej się i to bardzo dużymi krokami Wielkanocy bardzo mnie zaskoczyła. Jak to już Wielkanoc? Skoro ja jeszcze w lesie. Zaczęłam się usilnie zastanawiać jak bym chciała by moja Wielkanoc wyglądała. Uwielbiam dekorować dom i już oczami wyobraźni widziałam mój dom w błękicie i beżu. Zerkając na różne błękitne inspiracje w internecie stwierdziłam, że zdecydowanie potrzebuje do tego niebieskiej zastawy, choćby z 2 pięknych talerzy miseczki i kubka. Pięknie byłoby jakbym zrobiła jakieś nowe wianki w związku z czym powinnam wykupić pół sklepu florystycznego, a jak bym tak jeszcze powiesiła nowe zasłony (które również trzeba zakupić) to byłoby idealnie, a mój dom wyglądałby prawie jak z gazety.
Parę rzeczy już miałam w koszyku w sklepach internetowych jednak patrząc na kwotę jaką miałabym zapłacić, troszkę z tego szału się otrząsnęłam. Kwoty były nie małe a ja z natury jestem dość oszczędna i zaczęłam się zastanawiać czy ja naprawdę tego potrzebuje, a może by tak z tego co mam. Moje półki uginają się od tkanin i z pewnością mogłabym sama coś z ich wyczarować. Za płotem rosną piękne bazie i gdyby zrobić z nich piękny bukiet lub wianek, nie trzeba by wykupować kwiaciarni.
Wtedy w mojej głowie pojawił się pomysł o nowej zabawie, może ktoś tak jak ja postanowi przygotować dekoracje Wielkanocne i wiosenne z tego co już posiada. Bez wydawania dużych pieniędzy, natomiast z odkurzeniem naszych uzbieranych materiałów, które jak wiadomo każda rękodzielniczka w różnych zakamarkach domu swego ukrywa.
Pewnie już większość z Was ma nadzieję na trochę słońca i ciepła. Kwiecień dał nam się we znaki niskimi temperaturami, deszczem, a co niektórym nawet i śniegiem. Mam nadzieję, że maj będzie inny, przywołajmy go więc kwiatowymi inspiracjami.
Niewątpliwie idzie wiosna, co prawda u mnie dość deszczowo i zimno. Aura płata figle i mocno przeplata jak w przysłowiu. Mam dla Was więc trochę koloru i kwiatów, co by ta cieplejsza strona wiosny szybciej przyszła.
Nie wiem też czy byście chcieli bym pokazała możliwość przekształcenia dziecięcego pokoju. W większości byłby to recyklibg i DIY. Właśnie postanowiłyśmy z Alą zmienić wystrój jej pokoju i mogę to pokazywać na bieżąco krok po kroku ;)
Ale wracając do poduch, które nie są maleńkie bo mają 50cm średnicy. To nie igielniki ;)
Jak Wam się podoba? Zdradzę tylko, że Ala nie chciała go oddać aż musiałam jej obiecać że uszyję jej kolejnego. 
